SŁUGA LITURGII. Już wkrótce książka ceremoniarza papieskiego, x. Guido Mariniego!
sie 31, 2010 Bez kategorii
Ukaże się staraniem naszego Instytutu, a przygotowana została przez środowisko Nowego Ruchu Liturgicznego. Swojej osobistej zgody i błogosławieństwa na jej publikację udzielił sam Mons. Guido Marini.
Książka składa się z dwóch zasadniczch części: z omówienia znaczenia misji i zadań stojących przed ceremoiarzem papieskim, ich wagi dla życia liturgiczego Kościoła. Część druga to texty x. Guido Mariniego o reformach Benedykta XVI, o potrzebie ich przeprowadzeia i o celach, jakie Ojciec św. chce osiągąć wprowadzając zmiany w papieskich celebracjach.
Oto fragment wstępu x. Konstantyna Najmowicza IBP:
Ojciec Święty Benedykt XVI, jeszcze jako prefekt Kongregacji Nauki Wiary, dostrzegał wiodącą rolę Liturgii w życiu Kościoła, a przyczynę kryzysu, w jakim Kościół się znalazł po Soborze Watykańskim II upatrywał w kryzysie Liturgii. Od początku swojego pontyfikatu Papież wkłada wiele wysiłku, by odbudować świadomość liturgiczną wśród katolików i przezwyciężyć hermeneutykę zerwania. Wybór ks. Guido Mariniego na Mistrza Ceremonii papieskich wpisuje się w owo zaangażowanie Ojca Świętego. Po powierzeniu mu funkcji ceremoniarza papieskiego mogliśmy, oprócz powrotu pewnych elementów tradycyjnej liturgii papieskiej, zaobserwować przede wszystkim dowartościowanie wymiaru kontemplacyjnego Służby Bożej oraz jej wymiaru chrystocentrycznego.
Ufam, że ta pozycja pozwoli przybliżyć czytelnikom nie tylko postacie ceremoniarzy papieskich, ks. Guido Mariniego i kardynała Enrico Dantego, lecz także spojrzeć na dzieło reformy reformy oczami Mistrza Ceremonii odpowiedzialnego za praktyczne wprowadzanie w życie zamierzeń Ojca Świętego Benedykta XVI.
Każdy jest wezwany do dobroczynności. Pomóżmy klerykom i sprawie Tradycji!
lip 27, 2010 Bez kategorii
Wakacje to czas wypoczynku, wyjazdów, zwiedzania. Czas bardzo potrzebny by zebrać siły do codziennych obowiązków. Dla nas w Instytucie Summorum Pontificum to czas planowania pracy na nadchodzący rok, a także troski o zaspokojenie koniecznych bieżących potrzeb finansowych. W czasie wakacyjnym rzadko kiedy na konto ISP w ciągu dwóch dni wpływa kwota większa niż 100 zł. Przeważnie są to kwoty 20, 30 zł – dwie albo trzy w takiej wysokości na dzień Jesteśmy za nie ogromnie wdzięczni. Jesteśmy wdzięczni także za kwoty większe, które również się zdarzają. Ta ofiarność utwierdza nas w przekonaniu, że nasza służba ma sens. Jednakże z kwotami na tym poziomie nie tylko nie będziemy w stanie realizować naszych celów, ale w ogóle nie będziemy funkcjonować. Oto nasze najbardziej palące potrzeby, cele, które realizujemy:
- Sfinansowania początkowej kwoty, jaka jest wymagana od dwóch nowych kleryków IBP – w sumie 3000 zł
- Wydania i rozesłania we wrześniu kolejnego numeru Nova et Vetera. Ma to być numer z okazji trzeciej rocznicy obowiązywania dokumentu Benedykta XVI „Summorum Pontificum – 7000 zł
- Pokrycia miesięcznych kosztów funkcjonowania Instytutu Summorum Pontificum, na które składają się opłaty telefoniczne, opłaty za lokal, obsługa księgowa, umowy o dzieło za prace na rzecz ISP – (płacimy tylko wymagane prawem podatki, za nikogo nie opłacamy ZUS) – ok. 5000 zł
Jak łatwo obliczyć – aby ISP mógł swobodnie funkcjonować, wystarczy, aby 300 osób wpłaciły miesięcznie kwotę 50 zł. Wiemy, że dla wielu spośród nas może to być duża kwota. Ale jeśli 600 osób wpłaci choćby 15 zł – dzięki tym wpłatom będziemy mogli realizować nasze cele – służbę naszej Ojczyźnie i reformom Kościoła, które wprowadza Ojciec św. Każdy Państwa akt dobrodziejstwa przysłuży się realizacji tych celów. Zapraszamy do współpracy we wspaniałym dziele. Od każdego z nas zależy, od naszego zrozumienia i ofiarności, czy będziemy mogli służyć sprawom ważnym. Bez Państwa wsparcia nie będzie to możliwe. Oto nr konta, na które należy kierować wpłaty:
Alior Bank 71 2490 0005 0000 4520 5314 9406
Święcenia prezbiteratu w Instytucie Dobrego Pasterza – List od kardynała Cañizaresa
lip 20, 2010 Aktualności, Bez kategorii
Strona internetowa seminarium św. Wincentego à Paulo opublikowała zdjęcia z święceń prezbiteratu, jakich diakonowi Instytutu Dobrego Pasterza udzielił abp Ennio Appignanesi. Dwóch innych alumnów przyjęło święcenia diakonatu i subdiakonatu. Uroczystość ta miała miejsce 10 lipca br (poniżej umieszczamy kilka fotografii). Superior Instytutu, na swym blogu, opublikował natomiast list, jaki kardynał Antonio Cañizares Llovera skierował do „Drogich Przyjaciół z Instytutu Dobrego Pasterza” – oto jego tłumaczenie:
Żałuję, że nie mogę zgodnie z waszymi oczekiwaniami przewodniczyć ceremonii święceń. Mam nadzieję, że będzie to możliwe w przyszłości. Korzystając z okazji, pragnę wyrazić szczególnie tym, którzy otrzymają święcenia w sobotę 10 lipca, moje najgłębsze uczucia radości i przyjaźni w Chrystusie Kapłanie. Modlę się do Matki Bożej przewodniczki nowych kapłanów, diakonów, subdiakonów i wszystkich osób z Instytutu Dobrego Pasterza, by na drodze świętości, w szkole Świętego Proboszcza z Ars, coraz bardziej w naszym świecie cierpliwie miłowali Serca Chrystusa, które może napełnić każdego przebaczeniem i nadzieją, miłością i miłosierdziem, światłem i prawdą. Zapewniając o mojej modlitwie, proszę dla was o błogosławieństwo Trójcy Świętej (Watykan, 07 lipca 2010)
bł. Abp Nowowiejski dla jasnogórskich pielgrzmów. Specjalnie niskie ceny!
lip 17, 2010 Bez kategorii
Dla wszystkich Pątników, którzy w tym roku wyruszają w drogę do naszej Matki, Królowej Polski na Jasną Górę Instytut Summorum Pontificum przygotował specjalny prezent – wielkie dzieło bł. abpa Antoniego Nowowiejskiego, Męczennika II wojny światowej – Wykład Liturgii Kościoła Katolickiego, którego edycję rozpoczęliśmy w tym roku. Każdy Pielgrzym może nabyć do dzieło w niebywale niskiej cenie. To naprawdę wyjątkowa okazja. Dzieło Błogosławionego Arcybiskupa to dzieło jego życia i stanowi unikatowe na skalę światową opracowanie dotyczące liturgii Kościoła. Jest to niezwykła opowieść o rzeczywistości, w której Niebo styka się z ziemią. Nabycie tego dzieła i studiowanie może być szczególnym wyrazem wsparcia jakiego każdy polski Pielgrzym udziela dla starań Ojca św. Benedykta XVI o odnowę liturgii i wzbudzenie w Kościele życia, dzięki któremu będzie pełnił swą misję w tym niezwykłym czasie. Zapewne to wsparcie dla Ojca św., podjęcie, obok trudu pielgrzymowania także trudu coraz pełniejszego rozumienia bogactwa, jakie ma w sobie Kościół, będzie owocował w naszym codziennym życiu, przez co wzmocnimy i ubogacimy życie Kościoła i sprawimy radość Ojcu św.
Wykład Liturgii Kościoła Katolickiego jest starannie przygotowanym reprintem, wydanym w pięknej szacie graficznej. Dzieło napisane jest żywą, piękną polszczyzną, a jego treść stanowi kopalnię wiedzy nie tylko z dziedziny liturgii lecz także z historii cywilizacji, architektury, sztuki i obyczajów. Pierwsze dwa tomy przygotowane przez Instytut Summorum Pontificum są początkiem ośmiotomowej edycji – kolejny, trzeci tom, spodziewany jest przed końcem tego roku. Całość edycji tego wspaniałego Dzieła planujemy zakończyć do 2012 roku.
Oto ceny, które przygotowaliśmy specjalnie dla Jasnogórskich Pielgrzymów:
Tom I (składający się z dwóch woluminów) 120 – 75 zł
Tom II – 85 – 50 zł
Przy zakupie obu tomów jednocześnie – 120 zł
Aby nabyć Wykład Liturgii Kościoła Katolickiego wystarczy przelać na konto Instytutu Summorum Pontificum odpowiednią kwotę, doliczając 16 zł na koszty przesyłki. W tytule przelewu należy podać WLKK oraz nazwę grupy i diecezję lub nazwę pielgrzymki. Promocja trwa do 16 sierpnia.
Instytut Summorum Pontificum
ul. Powstańców 26/20
05-091 Ząbki
Alior Bank 71 2490 0005 0000 4520 5314 9406
Dzieło bł. Antoniego Nowowiejskiego będzie też do nabycia w dniach zapisów do warszawskich grup pielgrzymkowych w kościele św. Anny przy stanowisku grupy Biało-Czarno-Czerwonej.
Musimy odwrócić się o sto osiemdziesiąt stopni…
lip 14, 2010 Aktualności, Bez kategorii
Za Nowym Ruchem Liturgicznym zamieszczamy wywiad z Jego Eminencją Antonio Kard. Canizaresem
Eminencjo, Papież mówił w liście do Biskupów w związku z ukazaniem się motu proprio „Summorum Pontificum” o zróżnicowanych reakcjach – od radosnej akceptacji po twardy sprzeciw. Czy od tego czasu ten klimat jakoś się zmienił?Klimat jest zasadniczo taki sam. Ale uważam, że dokonuje się pewna zmiana. Następuje coraz lepsze zrozumienie tego, o czym mowa w motu proprio. Wzrosło także zrozumienie dla liturgii w tradycji Kościoła. To samo odnosi się hermeneutyki ciągłości. Wszystkie te dobrodziejstwa wynikają nie tylko z przyjęcia i wdrożenia motu proprio, ale także wyrastają z odnowy liturgicznej i jej kontynuacji – w tym sensie, że ponownie zostaje przywrócony duch liturgii. We Francji działają dwa seminaria diecezjalne, w których seminarzyści kształcą się w dwóch formach rytu rzymskiego. Co Wasza Eminencja sądzi o takim modelu?Liturgia jest tylko jedna. Zatem podczas seminaryjnego kształcenia bez trudu mogą być stosowane obie formy celebracji rzymskiego rytu – właśnie dlatego, że są one jedną i tą samą liturgią. Ważne jest również, aby pamiętać, że Kościół z powodu hermeneutyki ciągłości, nie zamroził mszału Jana XXIII, jak też z nim nie zerwał. Tradycja Kościoła została rozwinięta i wzbogacona o dorobek, który przyniósł Sobór Watykański II. W związku z tym liturgiczne wykształcenie musi dla wszystkich zawsze być oparte na Sacrosanctum Cocilium. Biorąc pod uwagę bogactwo rytu rzymskiego w całej jego tradycji – zarówno to co zawiera w sobie mszał Jana XXIII, jak i posoborowa reforma liturgiczna – nie może on jednocześnie być sam w sobie sprzeczny. To jest wyraz tego samego bogactwa liturgicznego.
Czy podziela Wasza Eminencja pogląd, biskupa Tulonu, który traktuje jako ideał, kształcenie kleryków w obu formach?
Biskup Tulonu to wielki człowiek, pragnie odczytać całą tradycję Kościoła w świetle hermeneutyki ciągłości. A ponieważ Konstytucja Sacrosantum Concilium niezmiennie zachowuje swoją ważność, stosuje on jej przepisy w nietuzinkowy sposób podczas kształcenia kleryków w celebracji obu form rzymskiego rytu. Dobre owoce w Tulonie są oczywiste.
Jakie elementy nadzwyczajnej formy mogą zostać włączone do zwykłej formy rytu?
Poczucie tajemnicy i świętości, a zwłaszcza poczucie tego, co podkreśla obecność Boga. Chodzi o wielkość Boga i tajemnicę Boga. Człowiek jest właściwie zawsze niegodny, aby wziąć udział w tym Bożym darze, jakim jest liturgia. Musimy na nowo rozpoznać Boże prawo, to „ius divinum” – im szybciej, tym lepiej. Dzisiejsza liturgia często jawi się jako coś, do czego człowiek ma prawo i co ma prawo kształtować. Odzwierciedla się w tym laicyzacja naszego społeczeństwa, zwłaszcza gdy inne aspekty liturgii są zupełnie pomijane. Skutkiem tego, reformy Soboru Watykańskiego II, ich bogactwo i wielkość, nie rozwinęły się tak jak się spodziewano.
Co Wasza Eminencja poradziłaby kapłanom? Od czego powinni zacząć?
Kapłani powinni ponownie przygotować się do odprawiania Mszy św., tak jak to przewidziano w nadzwyczajnej formie. To samo odnosi się do pokuty i świadomości tego, że w rzeczywistości nie jesteśmy godni tej celebracji, a przybliża nas do niej jedynie nasza ufność miłosierdziu i przebaczeniu Bożemu i nasza świadomość obecności Bożej. Skarb, którego nie wolno nam zapomnieć, to ofiara, jak jest to opisane w tekście modlitwy. Jej należy się wyraz najgłębszej czci. Powinniśmy to uzewnętrznić.
W liście do biskupów Ojciec Święty podkreślił, że celem motu proprio jest wewnętrzne pojednanie w Kościele. Co Wasza Eminencja sądzi o dyskusji na temat nielegalnych święceń kapłańskich w Bractwie Świętego Piusa X?
Święcenia kapłańskie są podejmowane w przełomowym momencie w obliczu trudnych decyzji. Byłoby wysoce pożądane, aby zostały przełożone, bo jeśli kiedyś pojawi się konkretna okazja otwarcia i możliwość porozumienia, może się okazać, że przez takie święcenia ta szansa została zmarnowana.
Słowo kluczowe: Światowy Dzień Młodzieży w Madrycie w 2011 r.: Co Wasza Eminencja powiedziałaby młodym ludziom, którzy interesują się starą Mszą?
Młodzi ludzie muszą być ukształtowani w duchu liturgii. Byłoby błędem, przyjmować polemiczną postawę wobec tej czy innej formy rytu. Młodzi muszą być wprowadzani w kult i w ducha misterium. Pragnienie adoracji i dziękczynienia powinno być tym, czym się kierują – jak też to wszystko, co wskazywały liturgiczne obrzędy Kościoła przez liczne wieki. Dzisiaj brakuje wśród młodych ludzi przede wszystkim edukacji liturgicznej – niezależnie od formy rytu, jeżeli chodzi zwłaszcza o jej obronę. Jest to ogromne wyzwanie w najbliższej przyszłości, również dla Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Dzisiaj potrzebujemy nowego ruchu liturgicznego, tak jak w XIX i XX wieku. Nie chodzi przy tym o jedną lub drugą formę rytu, ale o liturgię jako taką.
A jak ten nowy ruch liturgiczny może stać się rzeczywistością?
Potrzebujemy nowego wprowadzenia do chrześcijaństwa. Również dla dzieci i młodzieży. Wprowadzenie do liturgii polega nie tylko na wiedzy o celebracji, choć oczywiście jest to konieczne w sensie teologicznym i doktrynalnym. Młodzież i dzieci powinny uczestniczyć w liturgii obchodzonej z wielką godnością, która jest przeniknięta Misterium Boga i włączać się w nią stosownie do swoich możliwości. Aktywne uczestnictwo nie oznacza, aby coś robić, ale aby zatopić się w adoracji i w ciszy, w słuchaniu, jak też w modlitwie i w tym wszystkim, czym naprawdę jest liturgia. Tak długo jak tak się nie stanie, nie będzie mowy o żadnej liturgicznej odnowie. Musimy odwrócić się o sto osiemdziesiąt stopni. Duszpasterstwo młodzieży powinno być miejscem, w którym dokonuje się spotykanie z żyjącym Chrystusem w Kościele. Gdzie Jezus Chrystus traktowany jest jako ktoś z przeszłości, ani liturgiczne wykształcenie ani aktywny udział w liturgii nie jest możliwy. Tak długo, jak świadomość o żyjącym Chrystusie nie zostanie obudzona na nowo, nic nie wyjdzie z żadnej najpotrzebniejszej odnowy.
Codziennie módlmy się za kapłanów – jesteśmy zobowiązani
lip 3, 2010 Aktualności, Bez kategorii
Rok Kapłański się skończył, ale jako wierni Kościoła jesteśmy zobowiązani do codziennej modlitwy za tych, którzy prowadzą nas do Nieba. Nie zapominajmy o tym zobowiązaniu. Jako pomoc przytaczamy piękną modlitwę świętego papieża, Piusa X:
O Boże, Pasterzu i Nauczycielu wiernych, któryś dla zachowania i rozszerzania Swojego Kościoła ustanowił kapłaństwo i rzekł do Swoich apostołów: „Żniwo jest wielkie, ale robotników mało. Proście tedy Pana żniwa, by wysłał robotników na żniwo Swoje”.
Oto, przystępujemy do Ciebie z gorącym pragnieniem i błagamy Cię usilnie: racz wysłać robotników na żniwo Swoje, wyślij godnych kapłanów do świętego Swojego Kościoła. Daj, Panie, aby wszyscy, których od wieków do Swej świętej służby wezwałeś, głosu Twego chętnie słuchali i z całego serca za nim postępowali; strzeż ich od niebezpieczeństw świata, udziel im ducha mądrości i rozumu, ducha rady i mocy, ducha wiedzy i pobożności i napełnij ich duchem Swej świętej bojaźni, ażeby łaską kapłaństwa obdarzeni, słowem i przykładem nauczali nas, postępować drogą przykazań Twoich i doprowadzili nas do wiecznie błogiego połączenia się z Tobą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
Dołącz do Biało-Czarno-Czerwonej
cze 28, 2010 Aktualności, Bez kategorii
Zapraszamy wszystkich na XVI Pielgrzymkę Tradycji Katolickiej, która podąża na Jasną Górę w ramach 299 Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej Akademickich Grup 17-tych
W tym roku będziemy pielgrzymować pod hasłem: „Adveniat Regnum tuum”. Jak zawsze wyruszamy 6 sierpnia o 7:00 rano spod kaplicy „Res Sacra Miser” na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, aby 14 sierpnia wieczorem wejść na Jasną Górę. Pielgrzymują z nami ludzie z całej Polski, m.in. z Poznania, Wrocławia, Lublina, Płocka i Krakowa. Maszerujemy razem z 299 WPP Akademickich Grup 17-tych. W roku ubiegłym nasza grupa zanotowała wzrost liczby pielgrzymów i mamy nadzieję, że tak będzie i tym razem.
Pielgrzymka to czas szczególnych rekolekcji w drodze. Codziennie tradycyjne nabożeństwa, liturgia w rycie trydenckim i konferencje formacyjne. Jeśli chcesz wzmocnić swoją wiarę, bliżej poznać ruch Tradycji Katolickiej, jeśli masz szczególną intencję – ta niezwykła droga jest dla Ciebie. Atmosfera w naszej grupie sprawi, że poczujesz się dumny z bycia rzymskim katolikiem i pogłębisz swoją więź z Panem Bogiem. Ci, którzy szli z nami w zeszłych latach, potwierdzą: to niezwykły czas! Jeśli nigdy nie byłeś na pielgrzymce, nie wahaj się! Zapraszamy do nas!
Zapisy do grupy Biało-Czarno-Czerwonej będą prowadzone w dniach 1-5 sierpnia 2010 w krużgankach kościoła św. Anny przy Krakowskim Przedmieściu
w Warszawie. Szczegółowe informacje: g.sniadoch@gmail.com
W czwartym numerze Nova et Vetera piszemy…
cze 22, 2010 Aktualności, Bez kategorii
O zgromadzeniu opowiada brat Bernard, jedyny Polak w Golgotha Monastery Island
Zgromadzenie powstało 2 sierpnia 1988 roku w Kent (Anglia). Od początku swego istnienia ściśle współpracowało z Bractwem Kapłańskim Św. Piusa X na terenie krajόw anglojęzycznych (Wielka Brytania, Australia, USA, Nowa Zelandia). Ówczesna nazwa zgromadzenia brzmiała: Tradycyjne Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela. Krótsza nazwa jaka była używana to Redemptoryści Zaalpejscy. W uroczystość NMP Królowej 31 maja 1999 zgromadzenie nabyło wyspę-pustynię Papa Stronsay na Orkadach, która to wyspa posiada wspaniałą historię. Była ona zamieszkiwana przez mnichów-pustelników w VII wieku.
Na wyspie znajdują się jeszcze do tej pory ruiny kaplicy pw. Św. Mikołaja. Obecnie stoi tam także klasztor pw. Najświętszego Odkupiciela w skrócie: Klasztor Golgotha. Posiada on 24 domki – cele w stylu kartuzjańskim. Każdy zakonnik mieszka w osobnej celi wraz z małym ogródkiem. Hasłem jakie św. Alfons dał swoim synom jest: „Kartuzi w domu i apostołowie na zewnątrz”. W tym też celu posiadamy nasz klasztor na zupełnym odludziu aby tam, jak Ojcowie Pustyni , w ciszy i skupieniu przygotować się na głoszenie misji świętych.
Zwyczajny dzień w klasztorze rozpoczyna się już o godzinie 4.55 klasztornym dzwonem wzywającym do pobudki. Po porannej toalecie wszyscy udają się na półgodzinne rozmyślanie którego punkty są czytane. Po rozmyślaniu mamy jutrznię i laudesy. Po modlitwach następuje cicha Msza święta zakończona wspólnym dziękczynieniem. Po około 25 minutach udajemy się wspólnie na śniadanie. Po nim odmawiamy wspólnie różaniec święty. Po różańcu rozpoczyna się zwyczajna praca w kuchni, warsztacie, zakrystii, w pralni a także na farmie: karmienie zwierząt i dojenie krów. O godzinie 12.40 wspólnie gromadzimy się w kaplicy na recytacji Seksty , wraz z rachunkiem sumienia (szczegółowym) . Po nim odmawiamy litanię do NMP w intencjach dobroczyńców klasztoru. Po modlitwach udajemy sie w procesji do refektarza na wspólny obiad, który spożywamy w milczeniu słuchając czytanej lektury duchowej. Po obiedzie udajemy się do kaplicy w procesji, odmawiając hymn dziękczynny Te Deum laudamus, a w okresie Wielkiego Postu psalm 50 Miserere mei Deus. Po procesji szybkie mycie talerzy, przygotowanie refektarza i parzenie kawy na poobiednią rekreację podczas której swobodnie i radośnie rozmawiamy. Po rekreacji rozpoczyna się 3 godzinne tzw. „małe milczenie” ku czci trzech godzin jakie Pan Jezus wycierpiał wisząc na krzyżu. Czas ten każdy spędza w swojej celi na półgodzinnym czytaniu duchowym, a także na półgodzinnej medytacji. Po ukończonych ćwiczeniach każdy udaje się na 15-to minutowe nawiedzenie Najświętszego Sakramentu. O godzinie 17.15 dzwon VOX DOMINI wzywa wszystkich do kaplicy na rozmyślanie wieczorne, którego przedmiotem jest Męka Pana Jezusa. Po ukończonej medytacji odmawiamy wspólnie nieszpory i udajemy się znów w procesji do refektarza na kolację. Po kolacji i umyciu naczyń mamy znów wspólną rekreację, podczas której poruszamy temat z czytania duchowego lub inny duchowy temat. Rekreacje są oczywiście wesołe i czasami aż za wesołe… Po rekreacji udajemy się na wspólne wieczorne modlitwy wraz z Kompletą. Potem rozpoczyna sie milczenie i dzwon znów nam oznajmia koniec błogosławionego dnia który kończy się dla nas o godz. 20.55.
W reakcji na opublikowane Motu proprio Summorum Pontificum przez Ojca Św. Benedykta XVI przełożeni zgromadzenia postanowili powrócić do formalnej jedności z Rzymem. Nastąpiło to 18 czerwca 2008 roku. Od tego momentu zgromadzenie pozostaje pod opieką papieskiej komisji Ecclesia Dei. Także zgromadzenie zostało zaakceptowane w diecezji Aberdeen przez ordynariusza diecezjalnego bp. Piotra Morana który dwukrotnie odwiedził klasztor, a w czasie drugiej wizyty odprawił Mszę świętą dla wspólnoty w rycie trydenckim, ku wielkiej naszej radości (zdjęcia można oglądnąć na naszym blogu). Ksiądz biskup trzykrotnie zaprosił naszych przełożonych na spotkania z kapłanami z diecezji (w tym kilkoma Polakami) co wywarło na wszystkich pozytywne wrażenie.
Obecna nazwa zgromadzenia brzmi: Zgromadzenie Synów Najświętszego Odkupiciela. Członkowie klasztoru pochodzą z różnych zakątków całego świata: Nowa Zelandia, Zimbabwe, Szkocja, Australia, Indie, Afryka Południowa, Belgia, Francja, USA, Anglia, Irlandia, Polska. Nasi bracia studenci studiują w seminarium Matki Boskiej z Guadelupe Bractwa św. Piotra w Stanach Zjednoczonych w Nebrasce.
Naszym zwykłym, codziennym apostolstwem jest apostolstwo pióra i modlitwy. Publikujemy nasze czasopismo The Catholic, a także książki o treści religijnej (przeważnie życiorysy świętych). Naszym bardzo ważnym punktem apostolskim jest blog internetowy w języku angielskim. Tam znajduje się wiele bardzo ciekawych artykułów, zdjęć, informacji . Nasze zgromadzenie rozpowszechnia także nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W tym też celu powołano Arcybractwo Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św, Ojca Alfonsa. Dla matek oczekujących dziecka, wysyłamy relikwie materiałowe św. Gerarda Majelli wraz z modlitwą o szczęśliwy poród i zdrowie dla matki i dziecka.
Wszystkich którzy będą kiedykolwiek na Orkadach, zapraszamy do odwiedzenia naszego klasztoru.
W najnowszym numerze Nova et Vetera, ten i inne ciekawe teksty. Biuletyn w formie papierowej można zamawiać tutaj
Benedykt XVI – kapłaństwo opiera się na mówieniu „tak” woli Boga
cze 20, 2010 Aktualności, Bez kategorii
Benedykt XVI wyświęcił dziś 14 księży dla diecezji rzymskiej. W homilii podczas Mszy św. w Bazylice św. Piotra w Watykanie mówił, że kapłaństwo nie może stanowić pretekstu dla zdobycia pozycji i władzy, ani dla realizacji osobistych ambicji.
„Kapłaństwo nie może nigdy stanowić sposobu osiągnięcia bezpieczeństwa w życiu lub zdobycia pozycji społecznej. Kto dąży do kapłaństwa, by powiększyć swój osobisty prestiż lub władzę, zasadniczo pomylił sens tej posługi” – powiedział Papież. „Kto chce przede wszystkim realizować swoje ambicje, osiągnąć sukces, będzie zawsze niewolnikiem samego siebie i opinii publicznej”.
„Aby mieć uznanie, będzie musiał schlebiać; będzie musiał mówić to, co podoba się ludziom; będzie musiał dostosowywać się do zmieniających się mód i opinii i w ten sposób pozbawi się żywotnej relacji z prawdą, sprawiając, że jutro potępi to, co dziś wychwala” – ostrzegł Papież, a następnie zauważył: „Człowiek, który tak ułoży swoje życie, kapłan, który tak będzie postrzegać swoją posługę, nie kocha prawdziwie Boga i innych, ale tylko siebie samego i – paradoksalnie – doprowadzi do tego, że siebie samego utraci”.
„Kapłaństwo – pamiętajmy o tym zawsze – opiera się na odwadze mówienia TAK innej woli, ze świadomością, która powinna wzrastać z każdym dniem, że właśnie dostosowując się do woli Boga, zanurzając się w tej woli, nie tylko nie przekreślamy naszej oryginalności, lecz przeciwnie, wchodzić będziemy coraz bardziej w prawdę naszego bytu i naszej posługi” – stwierdził Papież.
Informacje podajemy za portalem fronda
Mniej deklaratywności, więcej praktyki!
cze 18, 2010 Bez kategorii
Poniżej zamieszczamy tekst x. Jacka Bałemby SDB, który dzieli się swymi refleksjami w związku z zakończeniem Roku Kapłańskiego:
W uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa Ojciec święty Benedykt XVI zakończył Rok Kapłański. Dzięki Radiu Maryja i Telewizji Trwam (popierajmy mass media katolickie!), mogłem w tym uroczystym zakończeniu uczestniczyć. Rok Kapłański przyniósł wiele dobra, które rodziło się z częstszej modlitwy za kapłanów.
Niedawno pewien starszy doświadczony kapłan powiedział mi: „Nie wiem, jak ksiądz uważa, ale ja myślę, że przebimbaliśmy ten Rok Kapłański. Brak było znaczących inicjatyw w Polsce, koordynowanych na wyższym szczeblu”. Ten starszy kapłan dotknął smutnej kwestii: braku duchowej jedności i praktycznej synchronizacji z Ojcem Świętym i Jego decyzjami.
Tylko tytułem przykładu, postawię kilka pytań. Nie chodzi mi o oskarżanie ludzi. Chodzi mi o zwrócenie uwagi na problem. W której parafii, w którym kościele, katedrze czy kaplicy, w Roku Kapłańskim, gdzie dotychczas wierni przystępowali do Komunii świętej na stojąco, wprowadzono praktykę Komunii na klęcząco, która jest pragnieniem Ojca świętego? W której parafii, kościele, katedrze, kaplicy, w Roku Kapłańskim, ustawiono Krzyż na środku ołtarza, pasyjką w stronę kapłana, tak jak to czyni Benedykt XVI? W której parafii przeczytano wiernym motu proprio Summorum Pontificum? Czy wierni wiedzą w ogóle co to jest i czego dotyczy ten dokument?
Znam jednego proboszcza, który raz po raz z ambony gromko deklaruje swoją solidarność z Benedyktem XVI. Niestety ten kapłan nie zrobił nic, aby w najważniejszej dziedzinie życia Kościoła i parafii, tzn. w świętej liturgii, dostosować wyżej wspomniane zwyczaje do pragnień i praktyki Ojca świętego. Nie lubię takiej deklaratywnej solidarności, która nie przekłada się na praktykę. Jest w niej coś niezdrowego. Uważam, że czysto deklaratywna solidarność tylko dezorientuje ludzi, wprowadza bałagan i nic dobrego nie wnosi w życie parafii. I tak wychodzi, iż mówiąc, że się coś robi, nie robi się nic.
Czy przebimbaliśmy Rok Kapłański? Każdy z nas, kapłanów, musi sobie na to pytanie odpowiedzieć – prosto i szczerze. Przed nami kolejny czas – możliwość korekty, wzrostu, uświęcenia. Czy tak będzie, zależy od nas. Może tylko prosty wniosek się nasuwa: mniej deklaratywności, więcej praktyki. Czego życzę sobie i moim braciom w kapłaństwie.
Osobiście, świadomy moich grzechów, braków i zaniedbań, zakończyłem Rok Kapłański, ustawiając się dzisiaj w kolejce do konfesjonału w jednym z warszawskich kościołów.
Kończę słowami Ojca świętego, skierowanymi do polskich księży:
„«Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną przez wszystkie dni mego życia» (Ps 23/22/, 6). Tymi słowami Psalmu pozdrawiam polskich kapłanów. Drodzy Bracia, Chrystus Was wybrał, wezwał, napełnił dobrocią i łaską. Szczerym sercem podejmujcie każdego dnia ten dar i nieście go z miłością tym, do których zostaliście posłani. Świętymi bądźcie i prowadźcie innych do świętości w Chrystusie. Niech Bóg wam błogosławi!”.
Więcej tekstów x. Jacka Bałemby można przeczytać tu.
