Jeśli nie Ty, to kto?
kwi 28, 2010 Aktualności, Bez kategorii
Trwają prace nad przygotowaniem kolejnego, czwartego numeru naszego pisma Nova et Vetera . Naszego, bo tworzymy je wspólnie. Otrzymujemy listy, w których Czytelnicy piszą, jak bardzo potrzebna jest ta publikacja, jak wiele wnosi dobrego w rozumienie sytuacji Kościoła i Tradycji we współczesnym świecie. Cieszą nas te listy bardzo; podobnie z wdzięcznością przyjmujemy słowa krytyczne – one bowiem zwracają nam uwagi na braki i pozwalają stale doskonalić naszą pracę. Dziękujemy wszystkim naszym Czytelnikom!
Jest jednak rzecz, która spędza nam sen z powiek – to środki potrzebne na druk i dystrybucję Nova et Vetera. Przygotowanie, druk i wysyłka trzeciego numeru biuletynu kosztowały nas w sumie 7 422 zł. (Większość prac i tak jest wykonywanych w ramach wolontariatu, płacimy tylko za konieczne usługi zewnętrzne; dodatkowo na każdą kopertę z biuletynem naklejamy znaczek za 2,40 zł lub w przypadku wysyłki kilku numerów – droższy) Na naszą prośbę o wsparcie wydawania biuletynu odpowiedziało niespełna sto dwadzieścia osób, które łącznie wpłaciły kwotę 4460 zł. Łatwo zauważyć, że kwota, która wpłynęła, tylko w części pokrywa zapotrzebowanie. Resztę trzeba „podbierać” ze sprzedaży książek – a te środki, i tak bardzo skromne, są z kolei przeznaczone na funkcjonowanie Instytutu, w tym pomoc klerykom, która ostatnio jest bardzo skromna z racji przedstawionych wyżej. Wobec takiego stanu rzeczy nie ma co marzyć o zwiększeniu nakładu i tym samym, zakresu oddziaływania naszego pisma. Jest to sygnał o tyle niepokojący, że świadczy o pewnej inercji i obojętności środowisk zatroskanych, nominalnie przynajmniej, o dobro Kościoła, Narodu polskiego i upowszechnianie tradycyjnego nauczania. Wierzymy jednakże, że większość z nas, zaliczających się do tych środowisk, jest gotowa do wielkoduszności i hojności.
Wciąż jednak mamy nadzieję, że trudności są chwilowe i że pod koniec maja, tak jak zamierzamy, ukaże się kolejny, czwarty numer biuletynu Nova et Vetera – jego obecność i zakres oddziaływania, zależy od tego, ile osób zechce potraktować to przedsięwzięcie jako pole własnej odpowiedzialności za Kościół i Naród, do której przecież każdy z nas jest zobowiązany. Jest to odpowiedzialność, wymagająca choćby niewielkiego wysiłku finansowego, potrzebna dziś – kiedy wokół nas tak wiele niepokoju, tak dużo znaków zapytania, wobec których nie możemy zachowywać się tak, jakby był to czas sielanki i beztroski. Jeśli nie pomożesz Ty, to kto?
Nova et Vetera to jedyne w Polsce pismo popularne informujące o znaczeniu i potrzebie odnowy liturgii i doktryny Kościoła. Jego treść jest inspirowana nauczaniem Ojca św. Benedykta XVI, który mówi o konieczności trwania współczesnej doktryny i liturgii Kościoła w Tradycji.
Nova et Vetera wydawane jest, jak dotąd, w 4 tys. Egzemplarzy. Dociera do kilku państw w Europie, do Rosji, obu Ameryk, do Australii i Azji. Jest wydawane w pięknej szacie edytorskiej. Do tej pory ukazały się trzy numery, w których zamieściliśmy m.in. wywiad z Dario kard. Castrillon’em, fotorelacje z Mszy Pontyfikalnej w Poznaniu i pielgrzymki wiernych Tradycji do Częstochowy, relacje z historii powrotu Mszy trydenckiej w czasach po Soborze Watykańskim II w niektórych miastach w Polsce, prezentacje tradycyjnych zgromadzeń kapłańskich.
Nasze pismo wielu osobom pozwala po raz pierwszy zetknąć się z łacińską tradycją katolicką, innym dowiedzieć się o ważnych wydarzeniach w Kościele, poczytać świadectwa kapłanów i ludzi świeckich, w których życiu liturgia w jej klasycznej formie jest punktem odniesienia. To z niego dowiadujemy się o tradycyjnych zgromadzeniach w świecie, o Polakach, którzy w nich przygotowują się do kapłaństwa, o kardynałach i biskupach, którzy odprawiają Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego. Nova et Vetera dociera także do tych, którzy dotąd nie mieli jeszcze okazji zetknąć się z łacińską liturgią. Wyjątkowa szata graficzna, czytelny przekaz, mają zachęcić do zainteresowania się Mszą łacińską i tradycyjną doktryną Kościoła. Dziś wiemy już, że ten cel jest osiągany! Są osoby, które dzięki lekturze biuletynu trafiły na Mszę w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego i tam pozostały. Osoby te zaczęły się też interesować najnowszą historią Kościoła i tradycyjną doktryną. Chcemy, by wciąż ich przybywało! Od naszego konkretnego zaangażowania zależy, czy wciąż będzie ich więcej!
Biuletyn Nova et Vetera jest rozprowadzany bezpłatnie. Nie znaczy to, rzecz jasna, że jest wydawany bezpłatnie – zarówno jego druk jak i dystrybucja kosztuje. Każdorazowy koszt wydania numeru i jego dystrybucji wynosi ok. 8000 zł. Gdyby każdy, komu zależy na ożywianiu tradycyjnego dziedzictwa Kościoła, zaangażował się w finansowanie biuletynu – wówczas mógłby on docierać do jeszcze większej niż dotąd liczby ludzi. Do tego jest jednak potrzebne specjalne zaangażowanie nas wszystkich.
Jeśli każdy z nas wesprze biuletyn kwotą 30, 50, 70, może 100 zł – wówczas jest możliwe nie tylko utrzymanie biuletynu, ale również jego rozwój. Może dla wielu z nas przeznaczenie pewnej kwoty raz w miesiącu na ten cel to wyrzeczenie. Ale czy właśnie z tego powodu tym bardziej nie warto podjąć tego zadania? Każdy z Państwa może być darczyńcą biuletynu Nova et Vetera! Wpłaty na jego rozwój i rozpowszechnianie należy kierować na rachunek bankowy Instytutu Summorum Pontificum:
Instytut Summorum Pontificum
ul. Powstańców 26/20
05-091 Ząbki
Alior Bank 71 2490 0005 0000 4520 5314 9406
Dla przekazów z zagranicy:
IBAN: PL71 2490 0005 0000 4520 5314 9406
BIC/SWIFT: ALBPPLPW
Jako tytuł przelewu prosimy wpisać „NeV – działalność statutowa”.Iimiona i nazwiska osób wspierających wydawanie Nova et Vetera będziemy publikować na łamach biuletynu. Gdyby ktoś z Państwa nie życzył sobie tego prosimy zaznaczyć dodatkowo w tytule przelewu – „bez publikacji”. Liczymy na zrozumienie i wielkoduszność każdego, kto poczuwa się do odpowiedzialności za trwanie i propagowanie łacińskiej tradycji katolickiej.
Wydawcy Nova et Vetera
Promocja!
kwi 24, 2010 Aktualności, Bez kategorii
Szanowni Państwo,
Drodzy Przyjaciele Instytutu
Specjalnie dla Was Księgarnia Libri Selecti obniżyła ceny wielu książek. Obniżka obejmuje m.in. publikacje Wydawnictwa Diecezjalnego w Sandomierzu. Wybraliśmy to wydawnictwo ze względu na ich bogatą ofertę lektur. Wśród książek znajdziecie wspaniałe opowieści o Świętych postaciach Kościoła, napisane z myślą o dorosłych oraz młodzieży – serię książek o świętych: Piusie X, Ignacym Loyoli, Janie Bosco, Teresie z Avilii i Wincentym a Paulo. Dziś kult świętych i przekazywanie ich żywotów w domach jest już niemodne, bo świętych zastąpili idole i gwiazdeczki; może właśnie zakup takiej atrakcyjnej książki przyczyni się do tego, że dorastająca, córka czy syn, chrześniak czy chrześniaczka, może wnuk lub wnuczka lub wnuczka swój ideał i wzorzec odkryje w którymś z bliskich świętych? Są w naszej specjalnej ofercie także doskonałe powieści – Skała, Włócznia czy książki x. Roberta Bensona, które z pewnością są lekturami bardzo pożytecznymi, wręcz koniecznymi w procesie duchowego wzrostu.
Mają też Państwo niebywała okazję uzupełnienia swej biblioteczki w książki autorstwa Papieża Benedykta XVI, oraz opracowania dotyczące jego myśli. Specjalnie dla Państwa obniżyliśmy ceny tych książek, by zachęcić i ułatwić zapoznawanie się z widzeniem przez Papieża przyszłości świata i Kościoła. To bardzo ważne, by w tym czasie zamętu czerpać nadzieję z Piotrowego charyzmatu.
W księgarni znajdziecie bardzo bogatą ofertę książek dla dzieci. Szczególnie w zbliżającym się okresie komunijnym warto podarować naszym najmłodszym pociechom, zamiast wzmacniających pychę modnych elektronicznych cacek, książki, które rzeczywiście ubogacą ich dusze. Znajdziecie w księgarni wspaniały zbiór opowiadań pod tytułem: „O polskich świętych dzieciom”. Książka może posiadać dodatkowo okazyjną obwolutę – Pamiątka Pierwszej Komunii Świętej. Na tę okazje doskonale pasuje także książka: „Patronka Pierwszej Komunii Świętej” dla dziewczynek, czy „Patron uczniów” – piękna opowieść o św. Tomaszu z Akwinu albo „Bohaterowie krucjat” dla chłopców. Książki są duże, bardzo starannie wydane i posiadają twarde okładki z dodatkową miękką pianką. Warto tez zaopatrzyć naszych milusińskich – czyli maluszki już kilkumiesięczne w poręczne, ślicznie ilustrowane książeczki-harmonijki z modlitwami „Ojcze Nasz”, ”Zdrowaś Maryjo” czy „Aniele Boży”.
Oferta ważna do 8 maja lub do wyczerpania zapasów.
Zapraszamy do Księgarni
Już wkrótce: „Sługa liturgii”
kwi 17, 2010 Aktualności, Bez kategorii
Dostaliśmy list z Ufficio Celebrazioni Liturgiche del Sommo Pontefice, w którym Mons. Giudo Marini wyraża swą zgodę na publikację przez nas książki „Sługa Liturgii”, w której jest mowa o roli ceremoniarza papieskiego a także zbiór wypowiedzi x. Mariniego o liturgii Kościoła. Publikację przygotowały osoby związane z portalem „Nowy Ruch Liturgiczny” (zwłaszcza Bartłomiej Krzych). Czekamy teraz na imprimatur z Kurii Warszawsko-Praskiej. Natychmiast po uzyskaniu odpowiedzi z Kurii książka, tak bardzo potrzebna, będzie drukowana. Ta publikacja zainauguruje serię wydawniczą „Źródło i szczyt”, w której ukażą się ważne publikacje poruszające problematykę „reformy reformy”, m.in. książka x Nicolai Bux’a „Reforma Benedykta XVI”
Niebo bez sądu?
kwi 16, 2010 Aktualności, Bez kategorii
Podobnie jak wiele innych części liturgii Kościoła, także egzekwie (część obejmująca oficjum i Mszę za zmarłych) zostały zreformowane po Soborze Watykańskim II. W wyniku prac Consilium, czyli Rady ds. Wprowadzenia Konstytucji o Świętej Liturgii wprowadzono liczne modyfikacje w rycie, w szczególności zaś w wyborze tekstów psalmów, pieśni i modlitw. Chcemy tu w wielkim skrócie przyjrzeć się niektórym modlitwom, obecnym zarówno w liturgii przedsoborowej, jak i w tej zreformowanej. Ich porównanie pozwoli podkreślić zmiany w tekstach, z których w pewien sposób wydaje się wyłaniać odmienna perspektywa rozważań nad śmiercią i przejściem człowieka do życia pozagrobowego.
Szczególnie interesującym przykładem jest kolekta ze Mszy za zmarłych odprawianej w dniu śmierci lub pogrzebu. W Mszale św. Piusa V brzmi ona następująco:
| Deus, cui proprium est misereri semper et parcere, te supplices exoramus pro anima famuli tui quam hodie de hoc saeculo migrare iussisti: ut non tradas eam in manus inimici, neque obliviscaris in finem, sed iubeas eam a sanctis Angelis suscipi et ad patriam paradisi perduci; ut, quia in te speravit et credidit, non poenas inferni sustineat, sed gaudia aeterna possideat. | Boże, który jesteś miłosierdziem i przebaczeniem, prosimy Cię za duszę twojego sługi, który dziś zgodnie z twoją wolą opuścił ten świat: nie pozostawiaj go w rękach nieprzyjaciela, nie zapominaj o nim na zawsze: ale rozkaż świętym aniołom, aby go zabrali i zaprowadzili do niebieskiej ojczyzny, ponieważ pokładał on w Tobie nadzieję i wiarę, niech nie cierpi kar piekła ale posiądzie wieczną radość. |
Modlitwa ta znajduje się także w nowym zreformowanym Mszale (bez zmian w jego trzech edycjach łacińskich), jako druga kolekta do wyboru we Mszy za zmarłych poza Okresem Wielkanocnym:
| Deus, cui proprium est misereri semper et parcere, te supplices exoramus pro famulo tuo quem hodie ad te migrare iussisti: ut, quia in te speravit et credidit, concedas eum ad veram patriam perduci, et gaudiis perfrui sempiternis. | Boże, Ty jesteś miłością która przebacza: przyjmij do Twojego domu naszego brata, który dziś przeszedł do Ciebie z tego świata; i ponieważ pokładał w Tobie nadzieję i wiarę, obdarz go szczęściem wiecznym. |
Chcemy tu szczególnie omówić fragmenty wyróżnione pogrubionym drukiem. W przedsoborowych tekstach liturgicznych wzmianka o sądzie szczegółowym, który ma miejsce po śmierci, jest zawsze jasna: tylko w modlitwach za ochrzczone dzieci, które zmarły bez możliwości popełnienia jakiegokolwiek grzechu, mówi się o bezpośrednim przejściu do nieba (qui animam huius parvuli ad caelorum regnum hodie misericorditer vocare dignatus est – „któryś raczył dzisiaj miłosiernie wezwać duszę tego dziecka do królestwa niebieskiego”). Nowa formuła zreformowanego Mszału, w której zamiast de hoc saeculo („z tego świata”) jest in te („do Ciebie”), posługuje się wyrażeniem, które wydaje się wprowadzać element niejasny dogmatycznie. Z czterech rzeczy ostatecznych (śmierć, sąd, piekło, niebo) przemilczano sąd i możliwość piekła, tak jakby śmierć była dla wszystkich natychmiastowym przejściem do nieba. Tego samego wyrażenia reformatorzy użyli także w Kanonie Mszy.
W wyniku reform, które nastąpiły po Soborze Watykańskim II pojawiła się możliwość odprawiania Mszy z użyciem nowych modlitw eucharystycznych. W kręgu Consilium ich tworzeniem zajmowała się grupa dziesięciu autorów, a zwłaszcza Cyprian Vagaggini, który pracował nad nimi latem 1966 roku w opactwie Mont Cesar (Lowanium).
Wspomnienie zmarłych w Kanonie Rzymskim mówi:
| Memento etiam, Domine, famulorum famularumque tuarum qui nos praecessarunt cum signo fidei, et dormiunt in somno pacis. | Pamiętaj, Panie, o Twoich sługach, którzy poprzedzili nas ze znakiem wiary i śpią w pokoju. |
Jeśli chodzi o nowe modlitwy eucharystyczne, wspomnienie zmarłych, za których odprawiana jest Msza, jest w nich wyrażone następująco:
W II Modlitwie Eucharystycznej:
| Memento famuli tui quem hodie ad te ex hoc mundo vocasti. Concede, ut, qui complantatus fuit similitudini mortis Filii tui, simul fiat et resurrectionis ipsius. | Pamiętaj o naszym bracie, którego dziś wezwałeś do siebie z tego życia: i jak przez chrzest zjednoczyłeś go ze śmiercią Chrystusa, Twojego Syna, tak samo daj mu udział w Jego zmartwychwstaniu. |
W III Modlitwie Eucharystycznej:
| Memento famuli tui quem hodie ad te ex hoc mundo vocasti. Concede, ut, qui complantatus fuit similitudini mortis Filii tui, simul fiat et resurrectionis ipsius, quando mortuos suscitabit in carne de terra et corpus humilitatis nostrae configurabit corpori claritatis suae. | Pamiętaj o naszym bracie, którego dziś wezwałeś do siebie z tego życia: i jak przez chrzest zjednoczyłeś go ze śmiercią Chrystusa, Twojego Syna, tak samo daj mu udział w Jego zmartwychwstaniu, kiedy śmierć zostanie usunięta z ziemi i przemienisz nasze śmiertelne ciało w swoje ciało chwalebne. |
Druga modlitwa eucharystyczna jest zainspirowana Anaforą Hipolita, w której jednak nie ma modlitwy wstawienniczej za zmarłych. Trzecia natomiast jest nowym tworem. Co jest więc źródłem tej nowej formuły? Mówi się, że takie sformułowanie nie pojawia się nigdzie w liturgii przedsoborowej. Natomiast zbliżone formuły znajdują się w niektórych modlitwach, które są obecne w starożytnych sakramentarzach, a które nie zostały wprowadzone do Mszału św. Piusa V. Przyjrzyjmy się przykładom (zapis tekstów w ich pisowni oryginalnej):
Sakramentarz Gelazjański (pierwsza połowa VIII wieku) i Sakramentarz Gelazjański Gellonense (VIII wiek)[3]:
| Suscipe, domine, animam servi tui ad te revertentem [...] Libera eam, Domine, de principibus tenebrarum et de locis poenarum [...] | Przyjmij, Panie, duszę sługi Twego, która do Ciebie powraca. (…) Uwolnij ją, Panie, od panowania ciemności i z miejsca kar (…) |
Znów Sakramentarz Gelazjański[4]:
| cari nostri animam ad te datorem proprium revertentem blande leniterquae suscipias | Duszę naszego bliskiego, wracającą do Ciebie, swego Stwórcy, przyjmij uprzejmie i łaskawie. |
Sakramentarz Gregoriański, suplement Anianense, IX wiek[5]:
| Obsecramus misericordiam tuam aeternae omnipotens Deus qui hominem ad imaginem tuam creare dignatus es, ut spiritum et animam famuli tui, quem hodierna die rebus humanis eximi, et ad te accersire iussisti | Wzywamy miłosierdzia Twego, wieczny wszechmogący Boże, któryś raczył stworzyć człowieka na swe podobieństwo, abyś kazał do Ciebie przyjść [lub: stawić się na sąd] duchowi i duszy Twego sługi, który zgodnie z Twoją wolą opuścił sprawy ludzkie. |
I na koniec jeszcze raz Sakramentarz Gelazjański Gellonense[6]:
| Honorandi patris benedicti gloriosum caelebrantes diem in quo hoc triste saeculum deserans, ad caelestis patriae gaudia migravit aeterna. | Obchodząc chwalebny dzień Ojca Benedykta, w który opuściwszy ten smutny świat, przeniósł się do radości ojczyzny wiecznej. |
Zatem występująca w Mszale zreformowanym nowa formuła modlitwy wydaje się skrótem cytowanych wyżej tekstów, w których jednak złe rozumienie sensu wyrażenia ad te’ nie było możliwe: nie chodzi o automatyczne przejście do nieba, ale o stawienie się na sąd Boży. Tymczasem nowe wyrażenie użyte w liturgii zreformowanej (przy równoczesnym wykreśleniu jakichkolwiek wzmianek o sądzie Bożym i o piekle) niesie ryzyko zasugerowania w jakiś sposób definicji śmierci jako jednakowego dla wszystkich przejścia z tego świata do Ojca (ten, kto umiera, byłby ipso facto zbawiony).
Tego, że ryzyko takie nie było brane pod uwagę przez reformatorów, dowodzi zjawisko przemian w terminologii, które dało się poznać w trakcie dokonywania tłumaczeń z łaciny na języki narodowe, gdzie często oryginalne wyrażenie de hoc saeculo (nie zastąpione słowami ad te), chociaż występuje w oryginale łacińskim, podlega „przeformułowaniu” przez tłumaczy. I tak na przykład gdy w modlitwie po Komunii we Mszy za zmarłych poza Okresem Wielkanocnym tekst łaciński mówi:
| praesta, quaesumus, omnipotens Deus, ut famulus tuus, qui hodie de hoc saeculo migravit, his sacrificiis purgatus et a peccatis expeditus, resurrectionis suscipiat gaudia sempiterna, | Błagamy Cie, wszechmogący Boże, aby Twój sługa, który dzisiaj odszedł z tego świata, oczyszczony przez tę Ofiarę i wolny od grzechów, otrzymał wieczne radości zmartwychwstania. |
tłumaczenie na język włoski jest następujące [dodatkowo pochylone są słowa dodane przez tłumacza w stosunku do oryginału łacińskiego – przyp. red.]:
| Accogli, Dio onnipotente, il nostro fratello nel suo passaggio da questo mondo a te, e per la potenza redentrice del sacrificio del Cristo purificato da ogni colpa, perché possa partecipare alla gloria del Signore risorto, che vive e regna nei secoli dei secoli. | Przyjmij, Boże wszechmogący, naszego brata, w jego przejściu z tego świata do Ciebie, i dla zbawiającej mocy ofiary Chrystusa oczyść go z wszelkiej winy, żeby mógł uczestniczyć w chwale zmartwychwstałego Pana, który żyje i króluje na wieki wieków. |
Innym razem, podczas gdy w kolekcie Mszy rocznicowej poza Okresem Wielkanocnym w tekście łacińskim jest:
| Quaesumus, Domine, ut famulo tuo, cuius depositionis diem commemoramus, rorem misericorgiae tuae perennem infundas, et sanctorum tuorum largiri digneris consortium. | Prosimy, Panie, abyś spuścił na sługę Twego, którego dzień odejścia wspominamy, nieschnącą rosę Twego miłosierdzia i raczył mu udzielić towarzystwa Twoich świętych. |
po włosku jest:
| Ti supplichiamo, Signore, per il nostro fratello, nel ricordo annuale del suo transito di da questo mondo a te; la tua misericordia sia per lui come rugiada celeste, e il tuo amore lo introduca nella compagnia dei santi. | Ciebie błagamy, Panie, za naszego brata, w doroczne wspomnienie jego przejścia z tego świata do Ciebie; Twoje miłosierdzie niech będzie dla niego ulgą, i Twoja miłość niech go wprowadzi do społeczności świętych. |
Kolejny przykład – gdy w kolekcie Mszy za braci, rodziców lub dobroczyńców tekst łaciński mówi:
| Deus, veniae largitor et humanae salutis amator, quaesumus clementiam tuam, ut nostrae congregationis fratres, propinquos et benefactores, qui ex hoc saeculo transierunt, beata Maria semper Virgine intercedente cum omnibus Sanctis tuis, ad perpetuae beatitudinis consortium pervenire concedas. | Boże, który dajesz łaskę i pragniesz ludzkiego zbawienia, błagamy Twoją łaskawość, abyś za wstawiennictwem Błogosławionej Maryi zawsze Dziewicy i wszystkich Twoich Świętych pozwolił naszym braciom, bliskim i dobrodziejom, którzy odeszli z tego świata, dojść do przebywania w szczęściu wiecznym. |
tłumaczy się na włoski:
| O Dio, fonte di perdono e di salvezza, per l’intercessione della Vergine Maria e di tutti i santi, concedi ai nostri fratelli, parenti e benefattori, che sono passati da questo mondo a te, di godere la gioia perfetta nella patria celeste. | O Boże, źródło przebaczenia i zbawienia, za wstawiennictwem Dziewicy Maryi i wszystkich świętych udziel naszym braciom, rodzicom i dobrodziejom, którzy przeszli z tego świata do Ciebie, rozkoszowania się doskonałą radością w ojczyźnie niebieskiej. |
Przypisy
- ↑ Ur. 1958, włoski pracownik naukowy Conciglio Nazionale delle Ricerche, badacz starożytności chrześcijańskiej, na łamach miesięcznika „30 Giorni” opublikował serię artykułów poświęconych zwłaszcza przemianom językowym w tekstach liturgicznych.
- ↑ Il Paradiso senza giudizio?, „30 Giorni” 21 (2003) 1.
- ↑ Por. L.C.Mohlberg, L. Eizenhöfer, P. Siffrin, Liber Sacramentorum Romanae Aeclesiae ordinis anni circuli, Rzym 1960, nn.1610, 1611, 1621; Por. A. Dumas, Liber Sacramentorum Gellonensis, Turnholti 1981, nn. 2898, 2903, 2904, 2906.
- ↑ Gelasiano, n. 1608.
- ↑ Por. J. Deshusses, Le Sacramentaire Gregorien, I. Fribourg 1971, n.1409.
- ↑ Sakramentarz Gelazjański Gellonense, n.1239, przypisane do Mszy o świętym Benedykcie opacie.
tłumaczyła Dorota Rafalska
Źródło: „Christianitas” nr 17/18 (2004), ss. 225-231.
I Konferencja Zwróćmy się ku Panu
kwi 11, 2010 Aktualności, Bez kategorii
10 kwietnia odbyła się I Konferencja z cyklu Zwróćmy się ku Panu. Jej tematem był Los Tradycji Kościoła w XX wieku.
Konferencja odbywała się w dniu napiętnowanym niezwykle boleśnie tragiczną śmiercią Prezydenta RP i jego Małżonki, dostojników państwowych i przedstawicieli władz, a także biskupa ordynariusza polowego i innych Księży. Wieść o katastrofie dotarła do organizatorów tuż przed planowanym rozpoczęciem konferencji. Niektórzy goście przybywający na konferencję z Mszy św. w kościele św. Benona w Warszawie, albo wprost z dworca kolejowego tu właśnie dowiadywali się o tragedii, która wydarzyła się kilkadziesiąt minut wcześniej.
Mimo potężnego ciosu, a także ze względu na problematykę konferencji – organizatorzy, po konsultacjach z cieszącymi się autorytetem księżmi i przybyłymi gośćmi – postanowili rozpocząć obrady. Zapoczątkowała je modlitwa w intencji ofiar katastrofy, którą prowadził o. Benedykt Huculak OFM.
„Oczy całego świata będą zwrócone na Polskę. Ale Polska musi odwrócić się od świata i zwrócić się ku Bogu” – te słowa Sługi Bożego Augusta Kardynała Hlonda SDB przywołał otwierając Konferencję Arkadiusz Robaczewski, prezes ISP. Kontekst w którym padały nadał im nowej mocy.
Prelegenci, ich znakomite przygotowanie sprawiły, że wstąpienia miały niezwykle wysoki poziom, a ich treść w przedziwny sposób wpisywała się w charakter, którym przez narodową tragedię został napiętnowany dzień konferencji. W konferencji uczestniczyło ok.70 osób z całej Polski, w tym również kapłani i siostry zakonne.
Instytut Summorum Pontificum wkrótce opublikuje w całości materiały z konferencji.
Módlmy się za ofiary katastrofy
kwi 10, 2010 Bez kategorii
Informujemy, że w poniedziałek 12 kwietnia o godz. 19.30
w kościele pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonce,
zostanie odprawiona Msza święta Requiem (żałobna) w intencji ofiar katastrofy w Smoleńsku.
W sobotę o godzinie 8.36 podczas lądowania rozbił się samolot z polską delegacją zmierzająca na uroczystości 70 rocznicy zbrodni katyńskiej. Na pokładzie samolotu był Lech Kaczyński, prezydent Polski wraz z żona Marią, wicemarszałkowie Sejmu i Senatu, biskup polowy wojska polskiego Tadeusz Płoski, szefowie urzędów państwowych, kapłani, parlamentarzyści, członkowie rodzin katyńskich i współpracownicy Kancelarii Prezydenta. Nikt nie przeżył katastrofy. W wypadku zginęło 96 osób, w tym 7 członków załogi.
Wieczny odpoczynek racz im dać Panie, a Światłość Wiekuista niechaj im świeci.
Resurrexit sicut dixit, alleluia!
kwi 3, 2010 Bez kategorii
(…) On to bowiem spłacił za nas Ojcu Przedwiecznemu dług Adama i wyrok śmierci za grzech stary wymazał Krwią Najdroższą…
Niech przylgnięcie do Chrystusa, który przez Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie zniweczył każdy grzech, zło i beznadzieję sprawi, że będziemy świadkami odkupieńczej Miłości wobec każdego człowieka – tego naszym Dobrodziejom, Współpracownikom, Duchownym i Świeckim
życzą Zarząd i pracownicy Instytutu Summorum Pontificum
