W czwartym numerze Nova et Vetera piszemy…
cze 22, 2010 Aktualności, Bez kategorii
O zgromadzeniu opowiada brat Bernard, jedyny Polak w Golgotha Monastery Island
Zgromadzenie powstało 2 sierpnia 1988 roku w Kent (Anglia). Od początku swego istnienia ściśle współpracowało z Bractwem Kapłańskim Św. Piusa X na terenie krajόw anglojęzycznych (Wielka Brytania, Australia, USA, Nowa Zelandia). Ówczesna nazwa zgromadzenia brzmiała: Tradycyjne Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela. Krótsza nazwa jaka była używana to Redemptoryści Zaalpejscy. W uroczystość NMP Królowej 31 maja 1999 zgromadzenie nabyło wyspę-pustynię Papa Stronsay na Orkadach, która to wyspa posiada wspaniałą historię. Była ona zamieszkiwana przez mnichów-pustelników w VII wieku.
Na wyspie znajdują się jeszcze do tej pory ruiny kaplicy pw. Św. Mikołaja. Obecnie stoi tam także klasztor pw. Najświętszego Odkupiciela w skrócie: Klasztor Golgotha. Posiada on 24 domki – cele w stylu kartuzjańskim. Każdy zakonnik mieszka w osobnej celi wraz z małym ogródkiem. Hasłem jakie św. Alfons dał swoim synom jest: „Kartuzi w domu i apostołowie na zewnątrz”. W tym też celu posiadamy nasz klasztor na zupełnym odludziu aby tam, jak Ojcowie Pustyni , w ciszy i skupieniu przygotować się na głoszenie misji świętych.
Zwyczajny dzień w klasztorze rozpoczyna się już o godzinie 4.55 klasztornym dzwonem wzywającym do pobudki. Po porannej toalecie wszyscy udają się na półgodzinne rozmyślanie którego punkty są czytane. Po rozmyślaniu mamy jutrznię i laudesy. Po modlitwach następuje cicha Msza święta zakończona wspólnym dziękczynieniem. Po około 25 minutach udajemy się wspólnie na śniadanie. Po nim odmawiamy wspólnie różaniec święty. Po różańcu rozpoczyna się zwyczajna praca w kuchni, warsztacie, zakrystii, w pralni a także na farmie: karmienie zwierząt i dojenie krów. O godzinie 12.40 wspólnie gromadzimy się w kaplicy na recytacji Seksty , wraz z rachunkiem sumienia (szczegółowym) . Po nim odmawiamy litanię do NMP w intencjach dobroczyńców klasztoru. Po modlitwach udajemy sie w procesji do refektarza na wspólny obiad, który spożywamy w milczeniu słuchając czytanej lektury duchowej. Po obiedzie udajemy się do kaplicy w procesji, odmawiając hymn dziękczynny Te Deum laudamus, a w okresie Wielkiego Postu psalm 50 Miserere mei Deus. Po procesji szybkie mycie talerzy, przygotowanie refektarza i parzenie kawy na poobiednią rekreację podczas której swobodnie i radośnie rozmawiamy. Po rekreacji rozpoczyna się 3 godzinne tzw. „małe milczenie” ku czci trzech godzin jakie Pan Jezus wycierpiał wisząc na krzyżu. Czas ten każdy spędza w swojej celi na półgodzinnym czytaniu duchowym, a także na półgodzinnej medytacji. Po ukończonych ćwiczeniach każdy udaje się na 15-to minutowe nawiedzenie Najświętszego Sakramentu. O godzinie 17.15 dzwon VOX DOMINI wzywa wszystkich do kaplicy na rozmyślanie wieczorne, którego przedmiotem jest Męka Pana Jezusa. Po ukończonej medytacji odmawiamy wspólnie nieszpory i udajemy się znów w procesji do refektarza na kolację. Po kolacji i umyciu naczyń mamy znów wspólną rekreację, podczas której poruszamy temat z czytania duchowego lub inny duchowy temat. Rekreacje są oczywiście wesołe i czasami aż za wesołe… Po rekreacji udajemy się na wspólne wieczorne modlitwy wraz z Kompletą. Potem rozpoczyna sie milczenie i dzwon znów nam oznajmia koniec błogosławionego dnia który kończy się dla nas o godz. 20.55.
W reakcji na opublikowane Motu proprio Summorum Pontificum przez Ojca Św. Benedykta XVI przełożeni zgromadzenia postanowili powrócić do formalnej jedności z Rzymem. Nastąpiło to 18 czerwca 2008 roku. Od tego momentu zgromadzenie pozostaje pod opieką papieskiej komisji Ecclesia Dei. Także zgromadzenie zostało zaakceptowane w diecezji Aberdeen przez ordynariusza diecezjalnego bp. Piotra Morana który dwukrotnie odwiedził klasztor, a w czasie drugiej wizyty odprawił Mszę świętą dla wspólnoty w rycie trydenckim, ku wielkiej naszej radości (zdjęcia można oglądnąć na naszym blogu). Ksiądz biskup trzykrotnie zaprosił naszych przełożonych na spotkania z kapłanami z diecezji (w tym kilkoma Polakami) co wywarło na wszystkich pozytywne wrażenie.
Obecna nazwa zgromadzenia brzmi: Zgromadzenie Synów Najświętszego Odkupiciela. Członkowie klasztoru pochodzą z różnych zakątków całego świata: Nowa Zelandia, Zimbabwe, Szkocja, Australia, Indie, Afryka Południowa, Belgia, Francja, USA, Anglia, Irlandia, Polska. Nasi bracia studenci studiują w seminarium Matki Boskiej z Guadelupe Bractwa św. Piotra w Stanach Zjednoczonych w Nebrasce.
Naszym zwykłym, codziennym apostolstwem jest apostolstwo pióra i modlitwy. Publikujemy nasze czasopismo The Catholic, a także książki o treści religijnej (przeważnie życiorysy świętych). Naszym bardzo ważnym punktem apostolskim jest blog internetowy w języku angielskim. Tam znajduje się wiele bardzo ciekawych artykułów, zdjęć, informacji . Nasze zgromadzenie rozpowszechnia także nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W tym też celu powołano Arcybractwo Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św, Ojca Alfonsa. Dla matek oczekujących dziecka, wysyłamy relikwie materiałowe św. Gerarda Majelli wraz z modlitwą o szczęśliwy poród i zdrowie dla matki i dziecka.
Wszystkich którzy będą kiedykolwiek na Orkadach, zapraszamy do odwiedzenia naszego klasztoru.
W najnowszym numerze Nova et Vetera, ten i inne ciekawe teksty. Biuletyn w formie papierowej można zamawiać tutaj
